تبلیغات متنی

اولین تیم مستقلی که از استان کردستان وارد غار پراو شدند و پیمایشی تا زیر چاه ۱۰ غار داشتند این پیمایش به مناسبت گرامیداشت زنده یاد ابراهیم نصیری (هیئت موسس و سرپرست گروه کوهنوردی و غارشناسی آرش سنندج )بود انجام شد.

حدودآ از ۳ ماه قبل برنامه ریزی هاو آمادگی های برای پیمایش کامل غار پراو توسط تعدادی از  اعضای کمیته غارنوردی گروه کوهنوردی و غارشناسی آرش سنندج برای اولین بار در استان می شد که در تاریخ ۱۵ مهر ۱۳۹۱ حادثه ای دلخراش تصادف برای سرپرست و هئیت موسس گروه اتفاق افتاد که برنامه پیمایش به تعویق افتاد و بعد از گذشت ۲۰ روز از این حادثه تیم های مختلفی از جمله اردوی ششم آموزشی انتخابی برون مرزی غارنوردی و بعد از آن تیمی به سرپرستی یوسف سورنیا روی غار پراو فعالیت داشتند و برنامه ما بیشتر عقب افتاد  و شرایط اب هوایی منطقه و داخل غار کاملا عوض شده بود و طبق گزارشهای سازمان هواشناسی و اتمام شده فصل غار و شدت بارندگی در غرب کشور اوج می گرفت فقط دو روز کامل وقت داشتیم که روی این غار پراو فعالیت کنیم و بلاخره روز جمعه ۱۹ آبان ۱۳۹۱ ساعت ۲:۳۰ نصف شب با حضور ۵ نفر از غارنوردان گروه و جمع شدن در میدان آزادی شهر سنندج و تا ساعت ۳ ایستادیم و منتظر اتوبوس های ارومیه به طرف کرمانشاه بودیم و ساعت ۳:۱۵ بود که سوار اتوبوس شدیم و به طرف کرمانشاه حرکت کردیم و ساعت ۵:۱۵ وارد ترمینال شهید کاویانی کرمانشاه شدیم و چون حجم کوله و طناب ها زیاد بود با یک دستگاه ماشین ون از داخل ترمینال به طرف اردوگاه مخروبه چالابه رفتیم و ساعت ۶:۳۰ صبح از ماشین پیدا شدیم و با جمع و جور کردن کوله ها ساعت ۶:۵۰ دقیقه حرکت خود از مسیر تنگه عرب ها شروع کردیم و تیم های کوهنوردی مختلفی داشتند به سوی پناهگاه حرکت میکردند و ساعت ۹:۱۵ دقیقه بود که چشمه گوارای دوزه ری رسیدیم و اطرف چشمه خیلی شلوغ بود شاید حدود ۵۰ نفر کوهنورد آنجا بودند تیم ما با خوردن صبحانه و استراحت کوتاهی ساعت ۱۰ به طرف و شیب اصلی میدان پراو حرکت کردیم و حدود ۳۰۰ متر بالاتر از چشمه تیمی که سرپرست ان یوسف سورنیا بود دیدیم که به طرف پایین می آمدند وضعیت گارگاه ها و صحفه رول ها از یوسف جویا شدیم و ایشان یک سری اطلاعات در مورد غار به ما داد و چون ما از قبل اطلاعاتی غلطی در مورد صحفه ها درون غار داده بودند با کمبود صحفه و پیچ مواجه شدیم و اقای سورنیا تعدادی صحفه و پیچ را به امانت گرفتیم و نهایت تشکر را از یوسف عزیز داریم به خاطر لطف همیشگی او به طرف پناهگاه حرکت کردیم و بعد از دو بار استراحت در طول مسیر چون که حجم کوله ها و طناب ها خیلی سنگین بود و هوا نسبتآ خوب بود و ساعت ۲:۳۰ به پناهگاه رسیدیم فقط یک تیم در منطقه بود که آنها هم بعد از نیم ساعت به طرف پایین حرکت کردنند.

و بعد از استراحت کوتاهی و خوردن نهار در پناهگاه ساعت ۴:۳۰ تمام کوله بار های داخل غار را آوردیم و تک تک طناب های مختص به هر چاه را چک کردیم و درون کیسه بارها ریخیتم و شماره های هر چاه را روی کیسه بار و طناب علامت گذاری کردیم و تمام ابزارهای فنی را هم آماده کردیم و بعد از آن یک سری مواد غذایی و لباس مربوط به داخل غار و یک عدد گاز و کیت کمک های اولیه را کاملا با نایلون و چسپ واکیوم (ضد آب) کردیم و درون کیسه بار ریختیم و ساعت ۱۸:۳۰ تقریبآ تمام تجهیزات درون غار آماده بود و همگی نفرات تیم درون کیسه خواب ها رفتیم و استراحت کردیم و ساعت ۲۳:۴۵ دقیقه شب همگی از خواب بلند شدیم و با لباس پوشیدن و هارنس پوشیده آماده شدیم و به طرف دهانه غار حرکت کردیم و ساعت ۱۲:۴۵ دقیقه شب از دهانه غار کار ما شروع شد و به طرف جلو حرکت میکردیم از عظمت غار و منطقه حرف میزدیم فراز و نشیب های داخل غار را با دست به سنگ رد میکردیم و کوله ها دست به دست توسط نفرات تیم به طرف جلو می رفت به خاطر کمبود وقت سرعت ما تقریبآ زیاد بود و بدن ما تا حدی عرق کرده بوده و بعد از حدود ۲۵ دقیقه که همیشه ازش نام می بردنند و میگفتند گربه رو گربه رو )گل خیزه) رسیدیم و نایلونی که تو مسیر بود اب زیادی روش بود و با کشیدن نایلون توسط نفر اول تیم آب روی آن را خالی کردیم و دوباره نایلون را انداختیم و چهار نفر از تیم به اضاف کوله ها از ان رد شدیم و یکی از بچه ها طبق برنامه قبلی که جزء تیم پشتیبان بود پشت گل خیزه منتظر شود و حرکت خود را به طرف جلو ادامه دادیم و بعد به جای تنگتر مسیر که به سوراخ  اس (S) پراو معرف هستش رسیدم و به طرف جلو رفتیم قبل از چاه یک چاهک کوتاهی که رول زده بودند طناب ریختیم و همگی فرود رفتند و بازهم به چاه یک که به آبشار زرین معرف هستش رسیدم و گارگاه ها زدیم و با فرودی به درون یک شکاف زیر چاه یک رسیدم و از انجا هم به چاه دو ختم میشود و یکی دیگر از نفرات تیم زیر چاه یک به طرف بالا صعود کرد و عقب رفت تا به نفری که پشت گربه منتظر بود برسد و با هم به بیرون غار بروند و به این دو نفر تیم پشتیبان گفتیم که ساعت ۱۰ صبح جلو دهانه غار منتظر ما باشند و تیم سه نفره ما حرکت خود را به طرف جلو و با حمل کوله ها سنگین که بود راه را ادامه میدایم و تالا بسیار ظریف کورش کبیر رسیدم و بعد از ان به چاه سه رسیدم صدای زیبای و وهم انگیز قطرات آب به درون کف چاه را می شنیدیم و حدود ساعت ۳:۱۵ نصف شب بود با عبور از تراورس ۶ متری به گارگاه چاه سه که حدود ۷ رول داشت رسیدیم  و با بستن گارکاه چاه ۳ و تراورس آن با فرود و عبور از دو ریبلی به کف چاه رسیدیم و بعد از چاه سه شروع خرچنگ رو ها بود که اب زیادی تو حوضچه های کوچک این خرچنگ روها بود  و با فرود از چاه های ۴ و ۵ و ۶ و در بین این چاه ها خرچنگ رو های که واقعآ انرژی را میگرفتند و در بارگاه چاه ۵ استراحت کوتاهی داشتیم حرکت خود را به طرف جلو ادامه میدایم و از درون غار لذت میبریدم و در درون یکی از این خرچنگ رو ها کاملآ خیس شدیم و دروبین از زیر چاه ۶ به بعد از کار افتاد فکر کن علتش خیس شدن دوربین بود و با فرودهای خیلی دلنشین از چاه ۷ و چاه ۳۹ متری شماره ۸ جلو میرفتیم و بعد از آن به چاه ۹ که عمق آن حدود ۶ متر هستش رسیدیم و با ادامه مسیر به بالای چاه ۱۰ و عظمت این چاه که به بند پوتین معرف و عمق آن حدود ۳۰ متر هستش رسیدم و با بستن گارگاه ها و عبور از دو ریبلی آن به کف چاه ۱۰ رسیدم و با استراحت کوتاه و خوردن تنقلات و چای داغ که به دلیل سردی دمای غار و خیس بودن لباسها انرژی مثبت زیادی به ما میداد و بعد از آن به یاد مرحوم زنده یاد ابراهیم نصیری (هئیت موسس گروه کوهنوردی و غارشناسی آرش سنندج)و جانباختگان غار پراو ۲ دقیقه سکوت کردیم.

طبق برنامه از قبل تعیین شده و کمبود زمان و بارش باران در منطقه خاتمه برنامه را تا کف چاه ۱۰ اعلام کردیم و تک تک نفرات شروع به صعود کردن نمودیم و چاه به چاه با جمع کردن طناب و صحفه رول ها به طرف دهانه غار حرکت میکردیم و وزن کوله ها سنگین و سنگین تر می شود و زیر چاه سه که رسیدم با خوردن تنقلاتی بدن خود را انرژی دادیم و به طرف بالا صعود کردیم و ساعت ۱ ظهر روز شنبه جلو دهانه غار بودیم و تیم پشتیبان جلو دهانه بودنند و در حمل کوله ها به ما کمک کردنند و به طرف پناهگاه رفتیم و و هوا ابری بود و با جمع و جور کردن ابزار و طناب ها و خوردن نهار مختصری ساعت ۳:۱۵ دقیقه روز شنبه به طرف چشمه دوزه ری حرکت کردیم و باران اوج گرفت بود و حسابی ما را خیس خیس کرده بود و منطقه در نهایت ارامش بود و ساعت ۵:۱۵ روی چشمه بودیم و و با استراحت کوتاهی از مسیر تنگه عرب ها سرازیر شدیم و ساعت ۸:۱۵ دقیقه نزدیک جاده اصلی شدیم و با آمدن دو عدد ماشین از آژانس سوار شدیم و به طرف میدان امام حسین کرمانشاه رفتیم و از انجا هم با دو دستگاه سواری به طرف سنندج حرکت کردیم و ساعت ۲۳:۳۰ شب میدان آزادی سنندج پیاده شدیم و برنامه با لطف یزدان الهی  و با سلامتی تک تک نفرات تیم به پایان رسید.

به امید روزی که به یاد مرحوم ابراهیم نصیری بتوانیم در عمیقترین نقطه غار های ایران و جهان باشیم و یادش را همیشه و در همه حال گرامی بداریم

تاریخ برنامه: ۱۹ و ۲۰ آبان ماه ۱۳۹۱

نفرات تیم :

فریدون میرانی (سرپرست و مربی و پیمایش تا زیر چاه ۱۰ )

خبات زمانی (پیمایش تا زیر چاه ۱۰)

پیام رضابخش(پیمایش تا زیر چاه ۱۰)

آرش قیمتی (بازدید تا زیر چاه یک و جزءتیم پشتیبان)

هژیر صالحی(تیم پشتیبان)

مقدار طناب های مصرفی به احتساب گره ها:

چاه ۱ (۱۱ متر)

چاه ۲(۱۲ متر)

چاه ۳ و تراورس آن (۵۵ متر)

چاه ۴ (۹ متر)

چاه ۵ (۲۰ متر)

چاه۶ (۲۵ متر)

چاه۷(۱۰ متر)

چاه۸ (۵۰ متر)

چاه ۹(۱۰ متر)

چاه ۱۰(۵۰ متر)

وسایل عمومی :

۳۰۰ متر طناب استاتیک

۲۰ عدد کاربین پیچ

۲۵ عدد کاربین ساده

۲ عدد قرقره (rescue)

۱ عدد مینی تراکشن

تسمه ۵ عدد

یک دسته ست رولکوبی کامل

پی نوشت:

اولین تیم مستقل که برای اولین بار در استان کردستان وارد غار پراو شدند تیم مذکور بوده (از غارنوردان گروه کوهنوردی و غارشناسی آرش سنندج

تیم های مختلفی از استان کردستان که روی غار پراو فعالیت داشتند به شرح زیر است:

۱-سال (۱۳۸۵)اولین نفر از استان اقای فریدون میرانی (از گروه کوهنوردی و غارشناسی آرش سنندج) با تعدادی از بچه های کرمانشاه اقدام به پیمایش غار کردند و متاسفانه در چاه شماره یک دچار حادثه شد که بر اثر پاره شدن سیم بگسل گارگاه چاه یک مربوط بود به زمان انگلیسی ها .

۲-سال (۱۳۸۶) تیم دونفره اقایان آرش یاسمن پور و خبات زمانی از (گروه کوهنوردی و غارشناسی آرش سنندج) و آقای آرش فرهنگ از کرمانشاه پیمایشی تا زیر چاه ۱۱ غار داشتند.

۳-سال (۱۳۸۷) تیم ۶ نفره از اقایان کورش جوانمرنژاد(سرپرست تیم)-نبی احمد پناه-آرش پرهون و خانم ها بهار زنگی بند-نادیا پرهون و ژیلا جمشید نژاد از (گروه کوهنوردی و غارشناسی آرش سنندج) و اقای یوسف سوری نیا (راهنما تیم) و هوشیار قنبری و فرزاد باقری از کرمانشاه و پیمایشی تا زیر چاه ۵ غار داشتند .

۴-سال (۱۳۹۱) آقای هیوا احمدی از (کانون کوهنوردان کردستان) با تیم یوسف سورنیا وارد غار شدند و پیمایشی را تا زیر چاه ۸ غار داشتند.

گروه دیده بان کوهستان در نظر دارد با استفاده از عکس های قدیمی، پژوهشی را در زمینه ی تغییر وضع جنگل ها و مراتع، و به طور کلی محیط های طبیعی کشور، به انجام رساند. هدف از این پژوهش این است که تغییرات جنگل و مرتع بر اثر عامل هایی همچون چرای دام، پاک تراشی جنگل، برداشت چوب، اجرای طرح های جنگل داری، فرسایش خاک، سد سازی، و اجرای دیگر طرح های عمرانی، به صورت عینی و قابل تشخیص مستند گردد. همچنین، مستند سازی تغییرات مثبت مانند احیای جنگل، بهبود پوشش گیاهی مرتع، و تثبیت شن های روان که در پی اجرای شیوه های اصولی جنگل داری و مرتع داری، مهار بیابان زایی، و فعالیت های زیست محیطی حاصل شده نیز از هدف های طرح به شمار می رود.

 

از این رو، از دوستان کوه نورد و دیگر طبیعت دوستان علاقمند درخواست داریم  یک کپی از عکس های خودشان یا دیگران را با توجه به شرایط زیر، برای ما بفرستند:

۱- موضوع عکس باید مقایسه پذیر باشد؛ به این معنا که فرستنده ی عکس، یا خود دو عکس قدیمی و جدید از یک نقطه را ارایه دهد، و یا عکسی قدیمی از نقطه ای را که دستخوش تغییر شده ارایه نماید و با ذکر نام محل و نقطه ی عکاسی، ما را برای گرفتن عکس جدید از همان زاویه، راهنمایی کند. (مثال: شخص، عکسی را از کوه مدوبن پیش از ساخته شدن تله کابین نمک آبرود ارایه می کند و با ذکر محل عکاسی، ما را در گرفتن عکس جدید از همان کوه و همان زاویه راهنمایی می کند.)

۲- نام و مشخصات منطقه ی عکاسی شده، دقیق باشد.

۳- تاریخ گرفته شدن عکس، تا حد امکان به صورت دقیق مشخص باشد.

۴- عکس ها می توانند در هر اندازه، به هر کیفیت، و به صورت چاپ شده یا دیجیتال باشند (مضمون عکس و مرتبط بودن آن با هدف این پژوهش مورد نظر است، و نه کیفیت هنری یا ویژگی های دیگر آن).

۵- ضرورتی ندارد که عکس یا عکس ها متعلق به شخص فرستنده باشد، اما در هر صورت باید نام عکاس یا منبع برداشت آن مشخص باشد. مسوولیت هر گونه ادعای عکاس یا ذینفع عکس، بر عهده ی فرستنده ی عکس خواهد بود.

۶- محدودیتی در تعداد عکسی که هر نفر می تواند بفرستد، وجود ندارد.

۶- عکس ها می تواند با پست، یا رایانامه (ای میل) فرستاده شود (لطفا بر روی پاکت، یا در ستون SUBJECT رایانامه بنویسید: مربوط به طرح تغییرات جنگل و مرتع).

قدردانی از مشارکت کنندگان
به سه نفر از کسانی که عکس های بهتر یا موثرتری ارایه دهند، جایزه هایی به ارزش یکصد هزار تومان تا سیصد هزار تومان داده خواهد شد.
برای همه ی کسانی که از عکس هایشان در این کار استفاده شود، یک نسخه از متن نهایی پژوهش و “گواهی مشارکت در طرح” فرستاده خواهد شد.
نام عکاس، نام فرستنده ی عکس، و منبع یا منابع برداشت عکس، در پژوهش ذکر خواهد شد.

دبیرخانه

تهران، خیابان انقلاب، جنب لاله زار، شماره ی ۵۹۰، واحد ۱۲، دفتر انجمن کوه نوردان ایران
کد پستی: ۱۱۴۵۷۷۴۴۵۴
تلفن: ۶۶۷۱۲۲۴۳
نمابر: ۶۶۷۱۲۴۲۱
رایانامه:   am.kouh@gmail.com
دبیر طرح: عباس محمدی، مدیر گروه دیده بان کوهستان

بعد از تعلیق انجمن کوهنوردان و غارنوردان ایران در محافل غیر دولتی کوهنوردی ایران، شنیدیم و خواندیم که افراد و نهادهایی که خود را جدا از فدراسیون کوهنوردی می دانند با ذکر دلایلی از نقش فدراسیون کوهنوردی در حکم تعلیق این دو نهاد، از عدم شرکت و به نوعی تحریم دومین جشنواره بین المللی سنگنوردی بیستون صحبت به میان آوردند.

 

جدا از صحبت های موجود در جامعه ای که خود را جدا از فعالیت های دولتی ورزش کوهنوردی می دانند، اظهار نظر مستقیم و غیرمستقیم تعدادی از فعالان این حوزه از تحریم جشنواره نیز بعضا در رسانه های مرتبط با کوه و کوهستان دیده شد و حتی تعدادی از فعالان کرمانشاهی نیز از این اقدام  (تحریم جشنواره) حمایت و مطالبی را نیز در این زمینه منتشر کردند.

اما با نگاه واقع بینانه به دومین جشنواره بین المللی بیستون و انتشار خبر شرکت ۹۲ سنگنورد ایرانی با ذکر اسامی در پایگاه اطلاع رسانی ویژه این جشنواره، باید به این نکته اذعان کرد که با توجه به شمار شرکت کنندگان و همچنین بررسی اجمالی اسامی نفرات شرکت کننده که دربین آنها نیز تعداد قابل توجهی از فعالان این رشته دیده می شوند، موضوع تحریم و عدم شرکت در این جشنواره به نظر نگارنده این مطلب به کلی از بین رفته است.

بر طبق اخبار منتظر شده در پایگاه اطلاع رسانی این جشنواره ۵۰ سنگنورد از استان کرمانشاه و ۴۲ سنگنورد از سایر استان‌ها متقاضی شرکت در این جشنواره اند. همچنین بر طبق گفتگوی محمد رضا نقدی با خبرگزاری فارس ویزای ۵۶ سنگنورد خارجی جهت شرکت در این جشنواره صادر شده است. نقدی همچنین در این گفتگو گفته: احتمال دارد تعداد خارجیان حاضر در این جشنواره به ۶۰ نفر نیز برسد.

از سوی دیگر در آخرین خبر منتشر شده در پایگاه اطلاع رسانی این جشنواره آمده است: دومین جشنواره بین‌المللی سنگ‌نوردی بیستون با شرکت ۵۵ نفر از سنگ‌نوردان خارجی از ۱۰ کشور جهان و ۸۰ نفر از سنگ‌نوردان کشورمان از تاریخ ۲۳ لغایت ۲۸ مهر ۹۱ در استان کرمانشاه برگزار خواهد شد.

با مقایسه اجمالی بین جشنواره اول در سال ۸۹ که در آن  ۳۴ سنگ نورد (۳۲ سنگ نورد از اروپا و ۲ سنگ نورد از آمریکا) و ۳۴ سنگ نورد ایرانی حضور داشتند و جشنواره دوم که از ۲۳ مهرماه کار خود را در کرماشاه و دیواره های بیستون آغاز خواهد کرد، با نگاه واقع بینانه می توان به این نتیجه رسید که سطح مشارکت در جشنواره دوم به مراتب بهتر بوده است.

با تمام تفاسیر و توضیحاتی که در بالا به آن اشاره شد، با نگاه منطقی و واقع بینانه صحبت از تحریم و عدم شرکت در جشنواره سنگنوردی بیستون در این برهه زمانی که در محافل غیر دولتی این ورزش و همچنین از زبان برخی از فعالان این حوزه شنیده می شود، را آیا می توان نوعی نا آشنایی و عدم شناخت و یا ندیدن واقعیات موجود در جامعه کوه و کوهنوردی کشور دانست؟

موضوع تحریم و عدم شرکت سنگنوردان در جشنواره بیستون از سوی کسانی که  آن را بیان کردند، آیا به راستی با توجه به واقعیات موجود به بار نشست؟ آیا جشنواره بیستون واقعا تحریم شد؟

نمایشگاه تصاویر مهدی فرهادی،حمید شفقی و علی کریمی با موضوع «صعود به یکی از مرتفع ترین برج های صخره ای جهان» و با عنوان “تحقق یک رویا” از تاریخ ۲۰ تا ۲۵ آبان ماه ۹۱ از ساعت ۹ الی ۱۹ در نگارخانه شماره ۳ فرهنگسرای ارسباران برپا خواهد شد.

محل برگزاری: خیابان جلفا، فرهنگسرای ارسباران، نگارخانه شماره ۳
افتتاحیه: شنبه ۲۰ آبان ساعت ۱۶

ششمین اردوی انتخابی، آموزشی غارنوردی در تاریخ ۹ الی ۱۳ آبان ماه با حضور ۲۳ نقر در غار “پراو” برگزار گردید.

 
سرپرست : علی صالح پور  / مربیان: آقایان وحید مصدری، علیرضا بلاغی،حسین خداداد شرق، محمد حسین رضوان دوست، محمد لطفی.

در روز اول تیم از روستای چالابه حرکت نمود و پس از ۷ ساعت کوهپیمایی به پناهگاه پراو رسید. روز دوم طناب ریزی تا چاه ۱۵ انجام گردید و کمپی در بالای چاه ۱۵ برقرار شد که ۲ نفر از  اعضا تیم در کمپ مستقر شدند.

در روز سوم ۱۰ نفر از اعضا تیم که شامل ۲ غارنورد از  کشور ترکیه نیز بود در قالب ۳ تیم وارد غار شده و بعد از اضافه شدن ۲ نفر دیگر در کمپ ۱۵ طناب ریزی و پیمایش تا انتهای غار صورت گرفت.

قرار بر این بود که در حوضچه انتهایی چاه ۲۶ غواصی صورت گیرد اما با وجود اینکه وسایل غواصی تا انتهای چاه ۲۴ حمل شد به دلایل زیر غواصی صورت نگرفت.

۱- برگشت دو غارنوردان کشور ترکیه به دلیل ایمن نبودن غار در ۳۹ پله و مطلبقت نداشتن با اصول SRT  (برای غواصی در غار نیاز به دو غواص می باشد که یکی از کشور ترکیه بود و به دلیل برگشت غواص ترک و نبود پشتیبان غواصی امکان پذیر نبود)

۲- برای اجرای غواصی نیاز مبرم به تغییر زمانبندی تیم بود و با توجه به تاکید بر عدم تغییر زمانبندی تیم و ساعت تخلیه غار از اجرای غواصی در حوضچه آخر صرف نظر شد.

روز سوم بازگشت اعضا از غار و جمع آوری طناب ها از چاه ۲۶ تا بالای چاه ۱

روز چهارم خارج نمودن وسایل غار و بازگشت به روستای چالابه

گزارش کامل برنامه به زودی منتشر می گردد.

.عکس ها از علی صالح پور و میثم خوشقدم

 

منبع: پایگاه خبری فدراسیون کوه نوردی و صعودهای ورزشی